رفتار خداوند با رفتار ما کاملاًمتفاوت بوده و از جنسی دیگر است . ما وقتی که بخواهیم کسی را مورد نوازش و عنایت و محبت قرار دهیم ، سفره رحمت را بر او گشوده و تمام نعمت ها را به پای او می ریزیم . اما خداوند دقیقاً به عکس رفتار می کند و برچنین کسی چهره ای قهر آمیز گرفته و تمام راه ها را بر او می بندد، اما در دل لین قهر مهری تمام است ، زیرا انسان وقتی تمام راه ها را بسته می بیند شتابان به یک سو که سوی خداست حرکت می کند.درست مثل تیر در لوله تفنگ که چون تمام راه های اطراف را بر خود بسته می بیند ناگریز به یک سو که همان سوی هدف است حرکت می کند.

.

درد های علی ،بیش از ظرف فهم و درک ماست. داغ غربت علی کوه ها را از هم متلاشی میکند اما فراق فاطمه تنها علی را داغدار نکرد،بلکه چشم فضیلت ها در داغ آن محبوبه پیامبر خون گریست و دیدگان ارزش ها همواره گریان آن مظلومه تاریخ ماند . امروز اگر آسمان دل ما هم ابریست ; اگر هوای چشمان ما هم به یاد رنج فاطمه و غربت علی بارانی است ، این تداوم همان گریستن های حسن و حسین و زینب و کلثوم است. آنان سر در آغوش و شانه پدر نهادند و گریه کردند و امروز ما در فاطمیه ای به وسعت ایران سر بر شانه مظلومیت شیعه می گذاریم و آرام آرام گریه می کنیم . به عشق زهرا دل خوشیم و از شهادتش دلخون.

هنوز هم سوال های ما بی پاسخ مانده است:مگر فاطمه تنها یادگار حضرت رسالت نبود ؟ مگر سینه اش بوسه گاه محمد نبود ؟ مگر پیامبر هر روز هنگام عبور از برابر خانه فاطمه به اهل آن خانه سلام نمی داد ؟ مگر مودت ذی القربی توصیه قرآن و اجر رسالت رسول نبود ؟ مگر خدا خشم و رضای فاطمه را خشم و رضای خویش قرار نداد ؟ پس چرا آن همه گریه و اشک ؟ پس چرا آن همه بی حرمتی به حریم فاطمه ؟ چرا آن همه جفا به آل مصطفی ؟

حمله به آن خانه چرا ؟ مرگ جانسوز چرا ؟ دفن غریبانه چرا؟

خدایا ! خداوندا !! یادگار فاطمه را بر ما برسان ، تا عقده ای که به طول تاریخ مظلومیت شیعه بر صفحه دل عاشقان فاطمه داغی دردناک حک کرده ، التیام  بخشد.

تعجیل در فرج آقا امام زمان (عج) صلوات

در هر عشقی سه عامل «صمیمیت»، «جذابیت و هیجان» و «تعهد» نقش اساسی و محوری در زندگی مشترک بازی می کنند به طوری که فقدان یک یا دو عامل باعث می شود که عشق واقعی بین زن و شوهر برقرار نشده و تدوام پیدا نکند. حال ببینیم که سه عامل ذکر شده در انواع عشق ها چگونه ظاهر شده و چه نقشی را به عهده دارند:

* عشق رومانتیک: در عشق های رومانتیک، صمیمیت و جذابیت بین زن و مرد وجود دارد اما دو طرف نسبت به هم تعهدی ندارند.
* عشق افلاطونی: در چنین عشق هایی صمیمیت و تعهد وجود دارد ولی از جذابیت و میل جنسی، اثر کم تری دیده می شود.
* عشق ظاهری: در عشق های ظاهری، پختگی لازم برای ایجاد روابط مؤثر بین دو طرف وجود ندارد. طرفین ممکن است تظاهر به عشق و دلدادگی کنند، در حال که از صمیمیت عمیق و تعهد واقعی خبری نیست.
* عشق پوچ: در عشق های پوچ، از صمیمیت و جذابیت واقعی خبری نیست و هر دو زوج یا یکی از آنان، به شدت نسبت به دیگری احساس مالکیت کرده و سعی می کند همسرش را تحت نفوذ خود قرار دهد و با کنترل، اعمال زور و فشار، تعصب ورزی، سلب آزادی و اختیار همسر، عملاً اعتماد به نفس او را به حداقل می رساند. کسی که این نوع تفکر را دارد، فرد سالمی نبوده و بیمار به حساب می آید.
* عشق یک طرفه: همان طور که از اسمش معلوم است، یکی از طرفین از مهر و محبت دیگری، یا خبر ندارد و یا پذیرای عشق او نیست. این چنین عشق هایی به هیچ جا نمی رسد چراکه عاشق به صورت مجازی، معشوق را مخاطب ذهنی خود قرار می دهد، با او حرف می زند، به جای او فکر کرده و تصمیم گیری می کند. این نوع عشق ها محکوم به شکست هستند.
* عشق دروغین: در این نوع عشق، از تعهد و صمیمیت واقعی خبری نیست. یکی از طرفین به خاطر زیبایی، پول، شهرت یا موقعیت اجتماعی طرف دیگر، جذب او شده و به عشق و دلدادگی تظاهر می کند. این نوع عشق ها عاقبت به خیر نمی شوند.
* عشق لحظه ای: جذابیت و هیجان در این عشق ها نقش اصلی را به عهده دارد و از دو عامل دیگر، اثری دیده نمی شود. این نوع عشق ها کوتاه مدت و کم دوام بوده و بی حاصل هستند.
* عشق ابلهانه: به طوری که از اسمش بر می آید، هیچ تناسبی بین ویژگی های طرفین وجود ندارد؛ درست مثل این که چوپانی عاشق دختر پادشاه شود! ممکن است جذابیت ظاهری یا معروفیت و قدرت، اساس این نوع عشق ها را تشکیل دهد.
* شیفتگی یا عشق کاذب: بسیاری از افراد، شیفتگی را با عشق واقعی اشتباه می گیرند. در این نوع رابطه، یکی از طرفین تمام زیبایی ها، خوبی ها و نیکی ها را در فرد مورد علاقه ی خود می بیند وعیب و نقص و حتی ناهنجارهای دیگری را یا نمی بیند و یا به آن ها اهمیت نمی دهد. در عشق های کاذب، یکی یا هر دو طرف نسبت به هم، وابستگی شدید پیدا می کنند. این نوع رابطه، دوام زیادی نخواهد داشت.
* عشق واقعی: در عشق های واقعی سه عامل «صمیمیت»، «جذابیت و هیجان» و «تعهد» بر روابط زوج ها حاکم است. عشق واقعی سرشار از شور، نشاط و رضایت است. عشق واقعی از درون می جوشد. قبول مسؤولیت، خواهان رشد و تعالی، احترام به استقلال، آزادی، رفاه و شادی، به نیازهای هم توجه کردن، در سختی ها ونا امیدی ها در کنار هم بودن و باقی ماندن، ابراز صمیمیت، وفاداری و حمایت بدون قید و شرط و از حضور هم لذت بردن و از غیبت دیگری احساس بدی نداشتن، هم بستگی، نه وابستگی و... از علائم دیگر عشق واقعی به شمار می رود.
عشق ورزیدن همانند دیگر مهارت ها، آموختنی و یادگرفتنی است. افرادی که عشق ورزی را به خوبی یاد نگیرند، آن را گدایی خواهند کرد!

منبع:http://rasekhoon.net

اما بچه ها من به این رسیدم که این عشقایی که این روزا هست هیچکدوم عشق واقعی نیستن.برای ثابت کردن این مسئله هم کافی زوج های جوانی رو براتون مثال بزنم که قبل از ازدواج خیلی (مثلا) عاشق هم بودن اما بعد از ازدواج سر هیچ و پوچ از هم جدا شدن.

درست میگم یا نه؟؟

توی قسمت نظرات میتونین بهم بگین که آیا این طرز فکر من درسته یا نه.

نه هوای تازه و نه لباس نو می خوام            هفت سین من تویی من فقط تو رو می خوام

دلم امشب از خدا جز تو هیچی نمی خواد     کاش یکی ما دو تا رو با هم آشتی میداد

شب عیدی آسمون وفتی که می باره          بیشتر از شبای پیش عطر قرآن داره

ببین امشب قلبم مثه آینه روشنه                آینه ی زلال من دیدنت عید منه

سال نو یعنی تو وقتی از در تو میای             نظر کردم امشب سفره چیدم که بیای

شب عیدی آسمون وفتی که می باره          بیشتر از شبای پیش عطر قرآن داره

ببین امشب قلبم مثه آینه روشنه                آینه ی زلال من دیدنت عید منه

شادی از تقویمم بی تو رفت و بر نگشت        انتظارت منو کشت توی سالی که گذشت

سلام سلام سلام.سلامی به گرمی آفتاب آخرین روز های سال 90.به هر وبلاگی که سر میزدم دیدم بروبچه ها سال نو رو تبریک گفتن منم به نوبه خودم سال نو رو به شما تبریک میگم و براتون آرزوی خوشبختی میکنم.

سال نو می شود.زمین نفسی دوباره می کشد.برگ ها به رنگ در می آیند و گل ها لبخند می زند و پرنده های خسته بر می گردند و دراین رویش سبز دوباره...من...تو...ما...کجا ایستاده اییم.سهم ما چیست؟..نقش ما چیست؟...پیوند ما در دوباره شدن با کیست؟...زمین سلامت می کنیم و ابرها درودتان باد و ...سال نو مبارک ...چون همیشه امیدوار وسال نومبارک...